Κείμενο: Αντώνης Γιαρουτζίδης
Ένα από τα τελευταία μου ταξίδια ήταν στην όμορφη Ιρλανδία. Μία χώρα η οποία έχει περάσει πολλά: μεγάλο λιμό, Άγγλο-Ιρλανδικό πόλεμο, εμφύλιο, μνημόνιο και, παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι βρίσκει ξανά τον δρόμο της. Είναι καλοκαίρι και βρίσκομαι στο κέντρο της πόλης περιμένοντας στο φανάρι για να περάσω στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ο ήλιος παίζει κρυφτό με τα σύννεφα, η θερμοκρασία είναι ιδανική για ανέμελο περπάτημα, ώσπου ξαφνικά ακούω μία φωνή από δίπλα μου:
Lovely day, good morning
Good morning, απαντώ
Ένας άγνωστος κύριος, περίπου 70 χρόνων με ένα ωραίο γαλάζιο πουκάμισο με χαιρέτησε. Έτσι απλά.. καλοσυνάτα.. ανθρώπινα.. Ξαφνιάστηκα! Μα τι γίνεται εδώ; αναρωτήθηκα. «Μια πόλη δεν είναι μόνο τα μνημεία και τα μουσεία, μα πάνω από όλα είναι οι άνθρωποι».
Το Δουβλίνο, που σημαίνει (μαύρος βάλτος) δεν είναι μια πόλη που θα σε εντυπωσιάσει με την πρώτη ματιά, όπως είναι για παράδειγμα το μεσαιωνικό Εδιμβούργο, που βρίσκεται στην ίδια γειτονιά. Είναι, όμως, μια πόλη που σιγά-σιγά και σταθερά αρχίζει να σου «μιλάει» τη δικής της γλώσσα και να σου αποκαλύπτει τις κρυμμένες ομορφιές της. Είναι η πόλη του διάσημου συγγραφέα Όσκαρ Ουάιλντ, διαβάστε το υπέροχο μυθιστόρημα (το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρεϊ). Είναι η πόλη των U2, ενός από τα μεγαλύτερα και πιο γνωστά ροκ συγκροτήματα του κόσμου. Ποιος δεν έχει ακούσει τα πασίγνωστα μουσικά τους κομμάτια (with or without you) ή το απλό αλλά τόσο εκφραστικό (stay). Της διάσημης και τόσο ξεχωριστής μπίρας Guinness· μην ξεχάσετε να επισκεφθείτε το Guinness storehouse και να απολαύσετε τη θέα από τον γυάλινο θόλο(roof), ακόμα και όταν βρέχει (εισιτήρια μόνο online).
Περπατήστε την Grafton Street στο ιστορικό κέντρο. Ένας πεζόδρομος με φινέτσα, με πολυκαταστήματα και διάσημες μάρκες ρούχων σας περιμένει για τις αγορές σας. Οι μουσικοί του δρόμου και οι χορευτές με τις κλακέτες θα σας κάνουν να νιώσετε πως είστε μέρος της παραδοσιακής Ιρλανδικής μουσικής. Εδώ θα βρείτε και ένα πανέμορφο καφέ, το Bewley’s Oriental Café με έναν πολύ ξεχωριστό διάκοσμο. Δοκιμάστε το παραδοσιακό γλυκό Guinness Chocolate Cake, είναι υπέροχο! Συνεχίστε στην Temple Bar και Fleet Street. Εδώ η πόλη σου δείχνει το ξεχωριστό της πρόσωπο. Ένας λιθόστρωτος πεζόδρομος γεμάτος λουλούδια, χρώματα, ζωντάνια, θετική ενέργεια, Bar και Pub που σε ταξιδεύουν σε έναν άλλο κόσμο. Παντού μικρές μουσικές σκηνές με ζωντανή μουσική, ντουέτα μουσικών, συνήθως με δύο κιθάρες, βιολί και φλάουτο να παίζουν Ιρλανδική μουσική και όχι μόνο. Οι πόρτες είναι ανοιχτές για το κοινό από τις 11:30 το πρωί μέχρι αργά το βράδυ κάθε μέρα. Δεν υπάρχουν reserve ούτε πορτιέρηδες. Όλοι μια παρέα, όλοι με μια μπίρα Guinness στο χέρι απολαμβάνουν τη μουσική. Εδώ η μουσική δείχνει τη μεγάλη της δύναμη, άνθρωποι από όλο τον κόσμο γίνονται μια παρέα.
Περιπλανηθείτε στην O’ Connell Street και τα γύρω στενάκια, πάρτε το Τραμ και παρατηρήστε τους ανθρώπους πόσο κοινωνικοί και ομιλητικοί είναι, πως γελάνε και πειράζουν ο ένας τον άλλον. Κάντε μικρές βόλτες στους παράπλευρους δρόμους του ποταμού Liffey και θαυμάστε τον ορίζοντα μετά τη βροχή. Είναι η καλύτερη ώρα για ξεχωριστές και μοναδικές φωτογραφίες με υπέροχο φόντο. Θαυμάστε ένα από τα σπουδαιότερα και παλαιότερα πανεπιστήμια του κόσμου, το Trinity College με την αριστουργηματική αρχιτεκτονική του, μα πάνω από όλα τη διάσημη βιβλιοθήκη Book of kells, με την μπλε υδρόγειο (σπουδαία εικαστική παρέμβαση) να δεσπόζει στο κέντρο της βιβλιοθήκης, που σε καθηλώνει και μόνο που τη βλέπεις. Εδώ ο χρόνος σταματάει για λίγο και για όλους.
Και αν σας κούρασα με όλα αυτά, και θελήσετε να ξεκουραστείτε, να ηρεμήσετε λίγο μακριά από το θόρυβο, το St. Stephens Green Park είναι το καταφύγιο σας στο κέντρο της πόλης. Είναι όμορφο, γεμάτο πολύχρωμα λουλούδια, συντριβάνια και μικρές λίμνες. Ξαπλώστε στο γρασίδι και απολαύστε την ήσυχη πλευρά της πόλης. Σε περίπτωση που συναντήσετε βροχή, το κλειστό πολυκατάστημα Stephen’s Green Shopping Centre στο κέντρο θα σας εντυπωσιάσει. Εκεί θα βρείτε τα πάντα, από καταστήματα με ρούχα, μικρά καφέ, εστιατόρια, μέχρι συλλεκτικούς δίσκους βινυλίου, DVD και πίνακες ζωγραφικής. Χρόνος και διάθεση να υπάρχει, τίποτα άλλο(ίσως και λίγα χρήματα). Επόμενη στάση St.Patricks Cathedral. Απλώς αφεθείτε στη μεγαλοπρέπεια και τη μαγεία των Βιτρό. Ένας ναός πραγματικό κόσμημα με σημαντική ιστορία. Όσο για το Phoenix Park, ίσως το μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης, δεν έχω να πω και πολλά. Μπορείτε να φανταστείτε τον εαυτό σας να περπατάει ανάμεσα σε πολύχρωμα λουλούδια, μνημεία, λίμνες και σε απόσταση μόλις 50 μέτρων από ελάφια που ζουν ελεύθερα εκεί; (μην ψάχνετε για σκουπίδια εδώ, δεν θα βρείτε ούτε ένα!).
Δεν νοείται ταξίδι στην Ιρλανδία χωρίς εκδρομή στην ενδοχώρα, χωρίς να δείτε και να θαυμάσετε τα όμορφα και καταπράσινα τοπία με τα βοσκοτόπια και τα χαρακτηριστικά αγροτόσπιτα που συναντάει κανείς στους λόφους και τις πλαγιές, τις απότομες και βραχώδεις παραλίες του νησιού. Μην στερήσετε από τον εαυτό σας τη μοναδική εμπειρία να συναντήσει και να ακούσει τον μακρινό ήχο των κυμάτων του Ατλαντικού Ωκεανού. Ναι, καλά το καταλάβατε, πρέπει να επισκεφθείτε το Cliffs of Moher, ένα άκρως εντυπωσιακό και κινηματογραφικό σκηνικό που σου κόβει την ανάσα. Το ξέρετε και ας μην έχετε πάει ποτέ. Το έχετε ήδη δει σε πολλές ταινίες. Απόκοσμο και συγχρόνως συναρπαστικό τοπίο.
Τώρα, όσο για το Belfast που απέχει δυο ώρες με το τρένο από το Δουβλίνο, με το εντυπωσιακό Δημαρχείο και την υπέροχη Royal Avenue, θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή. Αλλά είπαμε, αυτό το κομμάτι είναι η Βόρεια Ιρλανδία (σε περίπτωση που το επισκεφθείτε θα χρειαστεί ΕΤΑ). Galway, σας λέει κάτι αυτό το όνομα; Είναι μια μικρή πόλη της Ιρλανδίας, έχει φιλικούς και ζεστούς ανθρώπους, είναι καθαρή, πολύχρωμη και ζωντανή πόλη γεμάτη τουρίστες. Αξίζει να αφιερώσετε αρκετές ώρες, ίσως και μία διανυκτέρευση, σε αυτή την γοητευτική πόλη. Περπατήστε στην Eyre Square, Quay Street, Latin Quarter και δίπλα στο ποτάμι. Δοκιμάστε Fish and Chips στo McDonagh’s, έχει εξαιρετικό φαγητό.
Ξημέρωμα, η πόλη κοιμάται, το φεγγάρι βάφει απαλά με ένα ασημί χρώμα τον ποταμό Liffey. Είμαι στον δρόμο της επιστροφής, κλείνω τα μάτια, γέρνω απαλά το κεφάλι μου πάνω στο τζάμι του λεωφορείου, γυρίζω το χρόνο πίσω και θυμάμαι την τυχαία συνάντηση με τον άγνωστο κύριο στο κέντρο της πόλης:
Lovely day, good morning
Good morning, απαντώ
Έτσι απλά… καλοσυνάτα… ανθρώπινα…
Αντώνης Γιαρουτζίδης 14/12/25