Το ταξίδι «ξεκλειδώνει» τον κόσμο, όταν ταξιδεύεις το μυαλό ανοίγει όπως ένα τριαντάφυλλο που ανοίγει τα πέταλά του.
Όλα τα παραπάνω, είναι κάποιες προτάσεις που διάβασα τυχαία σε κάποια περιοδικά και άρθρα και συμφωνώ απόλυτα με αυτά. Πιστεύω (χωρίς να είναι απόλυτο αυτό) πως υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες πόλεων, αφενός πόλεις που σου επιβάλλονται, αφετέρου πόλεις που σου αποκαλύπτονται.
Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Παρίσι, Βενετία, Μόσχα, Ρώμη, Βιέννη, Αγία Πετρούπολη, είναι μερικά παραδείγματα πόλεων που σε καθηλώνουν, σε ταξιδεύουν στον χρόνο με έναν μοναδικό τρόπο. Αισθάνεσαι «μικρός» καθώς περπατάς ανάμεσα σε μεγαλοπρεπή και επιβλητικά κτίρια θαυμάζοντας την μοναδική αρχιτεκτονική τους που σου κόβουν την ανάσα.
Λατρεύω τις πόλεις, όπου περπατάς με το κεφάλι ψηλά, κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά τα μοναδικά αριστουργήματα της τέχνης και της αρχιτεκτονικής. Μεσαίωνας, Αναγέννηση, Μπαρόκ, Διαφωτισμός, σύγχρονη τέχνη, όλα δίπλα σου, και μετά….. όλα μέσα σου. Μια νέα αισθητική και οπτική των πραγμάτων αρχίζει σιγά-σιγά να σε διαμορφώνει, αρκεί να θέλεις να δεις την αλήθεια μέσα από τα δικά σου μάτια και όχι των άλλων. Η Ελλάδα δεν είναι το κέντρο του κόσμου, είναι μέρος του κόσμου.
Λισαβόνα, Βαρκελώνη, Οπάτια, Στοκχόλμη, Βερόνα, Λιουμπλιάνα, Λουκέρνη, Τολέδο, Μπρίζ, Φλωρεντία είναι μερικά παραδείγματα πόλεων που σου αποκαλύπτονται μέρα με τη μέρα, σου ψιθυρίζουν κρυφά στο αυτί: «ξέρεις κάτι; μείνε και αύριο, έχω κι άλλα να σου δώσω, μην φύγεις ακόμα!!!» Αυτές οι πόλεις με γοητεύουν και με εξιτάρουν. Νιώθεις το κέντρο τους, τον παλμό και την ενέργειά τους σε όλο σου το σώμα, έχουν άλλο ήχο και τέμπο. Πόλεις με ταυτότητα, προσωπικότητα και φήμη.
Σε κάθε γωνιά κάτι συμβαίνει, μουσικοί, χορευτές, ζογκλέρ, ζωγράφοι, και πολλά φεστιβάλ ζωντανεύουν ακόμα και τους πιο μικρούς δρόμους. Πανέμορφοι κήποι, επιβλητικά παλάτια και υπέροχα ιστορικά καφέ σε περιμένουν για να σε ξεκουράσουν, αλλά και για να σου μεταδώσουν κάτι από την παλιά αίγλη και γοητεία που ακόμα διαθέτουν. Φιλικοί και ζεστοί άνθρωποι, πρόθυμοι να σε βοηθήσουν και να σου δείξουν πράγματα. Οι άνθρωποι παντού είναι ίδιοι, ελπίζω να το ξέρεις αυτό, έχουν το ίδιο χαμόγελο και πόνο στα μάτια τους. Μα…. θα μου πείτε, το ίδιο είναι η Ζυρίχη με την Μαδρίτη; Ασφαλώς και όχι, και μόνο τις κλιματολογικές συνθήκες αν σκεφτεί κανείς θα βρει και τις διαφορές στην ψυχοσύνθεση των ανθρώπων. Όμως άλλο λέω εγώ.
Και μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και το Άμστερνταμ, μία πόλη χωρίς μάσκες, η πόλη του Βαν Γκόγκ και του Ρέμπραντ. Το Βερολίνο, που έχει τα πάντα από αρχαία Ελλάδα – Αίγυπτο μέχρι τις μεγάλες συναυλίες με τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Σε αυτή την πόλη δεν χρειάζεται να έχεις χρήματα για να περάσεις όμορφα ένα απόγευμα, αφού θα βρεις τα πάντα δωρεάν και σε πολύ υψηλό επίπεδο έξω, στους δρόμους και τις πλατείες, μουσική, χορός, κουζίνες του κόσμου… όλα στα πόδια σου. Η Βουδαπέστη, οι Ούγγροι λένε: «όποιος βαρέθηκε τη Βουδαπέστη βαρέθηκε τον εαυτό του». Η Ουάσινγκτον, με την μαγική George Town, ξεχωριστή πρωτεύουσα όπως και το όνομά της! Το Ντουμπρόβνικ – γίνε πρωταγωνιστής στην δική σου μεσαιωνική ταινία. Η Κοπεγχάγη, η πόλη του ντιζάιν με την καλύτερη ποιότητα ζωής – πολιτισμός είναι η καθημερινότητα και όχι τα μουσεία.
Το Μιλάνο, με το αξεπέραστο Ντουόμο και την Γκαλερία Βιτόριο Εμανουέλε, με τα πανέμορφα μαγαζιά και τα υπέροχα καφέ όπου απολάμβανε κάποτε τον καφέ του και ο μοναδικός Βέρντι (διάβασε την βιογραφία του, είναι συγκλονιστική). Η Κωνσταντινούπολη, με την Αγία Σοφία και το Μπλέ Τζαμί, αιώνες τώρα να αντικρίζουν οι δύο μεγάλες θρησκείες η μία την άλλη (είναι τυχαίο άραγε ότι το ένα αντικρίζει το άλλο;). Ισορροπία ανάμεσα σε δύο Ηπείρους με άρωμα Ανατολής!
Ο κατάλογος είναι μεγάλος και εμπλουτίζεται κάθε χρόνο, όπως και να ’χει το σημαντικό είναι να καταλάβουμε ότι τα ταξίδια είναι η σημαντικότερη πηγή γνώσης, αρκεί να ταξιδεύουμε ως ταξιδιώτες και όχι ως τουρίστες, ελπίζω να ξέρεις την διαφορά!
Άνοιξε την περπατησιά σου και θα δεις.
Υ.Γ. Ταξιδεύοντας έμαθα την άγνοιά μου.
Αντώνης Γιαρουτζίδης, 1/10/22